جناب آقای دکتر روحانی

ریاست محترم جمهور

با سلام؛

احتراما، حضرتعالی در ابتدای دوره مسئولیت سنگین خود می باشید و بدلیل خرابیهای فراوان مملکت، قطعا فرصت زیادی برای خواندن نوشته های طولانی ندارید. بنابراین بیهوده اطاله کلام نمی کنم. البته بد نیست بدانید که اینها را چه کسی نوشته است. مختصرا در همین حد عرض کنم که اینجانب از سال ۶۹ تا کنون در ارتباط با برنامه نویسی و شبکه های کامپیوتری و اینترنت؛ در صنعت، کار کرده و در دانشگاه، تحصیل و تدریس داشته ام.

یادم هست که از اوایل انقلاب کشورها و ملل جهان را به ۳ دسته تقسیم می کردیم:

۱-        عقب مانده: کسانی که استعداد پیشرفت را نداشتند

۲-        عقب نگه داشته شده: کسانی که استعداد پیشرفت داشتند اما استعمارگران مانع پیشرفت آنها بودند

۳-        پیشرفته

اما وضعیت کنونی ما، به نظر من دسته جدیدی ایجاد کرده است که آنرا “خود عقب نگهدار” نام نهاده ام!

خود عقب نگهدار یعنی کسانی که استعداد و توان و امکانات پیشرفت را دارند، اما خود و یا مسئولانشان (و نه بیگانگان) جلوی پیشرفت ملت و مملکت خود را گرفته اند. در تشریح بیشتر این وضعیت، به اختصار اوضاع مملکت خود و جهان را در رابطه با تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات عرض میکنم:

در خصوص شبکه های موبایل، جهان در حال ایجاد نسل پنجم میباشد که قرار است ظرف ۵ یا ۶ سال آینده به بازار عرضه شود. در این نسل از شبکه های موبایل امکان اتصال به اینترنت با سرعت دانلود ۱ گیگا بیت در ثانیه فراهم خواهد شد. در حال حاضر نسل چهارم شبکه موبایل در دنیا موجود است و کشورهای همسایه ایران (مثلا عراق و افغانستان) از این نسل از شبکه استفاده میکنند. در نسل چهارم سرعت اتصال به اینترنت ۱۰۰ مگا بیت در ثانیه میباشد.

توضیحا اینکه در شبکه های کامپیوتری و اطلاع رسانی،

هر ۱۰۲۴ بیت در ثانیه (bps) را ۱ کیلو bps

و هر ۱۰۲۴ کیلو bps را ۱ مگا bps

و هر ۱۰۲۴ مگا bps را ۱ گیگا bps  می نامند.

 با وجود نسل چهارم  موبایل در دنیا، در کشور ما اما؛ تنها یک اپراتور موبایل (رایتل) هست که خدمات نسل سوم را ارائه میدهد. در نسل سوم حداکثر سرعت دانلود اطلاعات در اتصال به اینترنت ۲۱ مگا bps میتواند باشد. اما متاسفانه ما به مردم خود اجازه اتصال با سرعت بیش از ۱ مگابیت در ثانیه (یعنی یک بیست و یکم قابلیت شبکه) را نمیدهیم. تازه آنهم برای سرعت بالاتر از ۱۲۸ کیلو بیت در ثانیه کلی مدارک نیاز است! این عمل مصداق آن است که ما  بنزی خریده ایم که میتواند با سرعت ۳۰۰ کیلومتر در ساعت ما را جابجا کند. اما اجازه نداریم با سرعتی بیش از ۱۴  کیلومتر در ساعت برانیم. در اینصورت آیا لزومی داشت که ما چنین اتومبیل آخرین سیستمی را خریداری کنیم؟ آیا بهتر نیست که با این وصف، ما از خیر سواری بر این بنز بگذریم و برویم خرسواری؟!

اصولا آیا  جنابعالی فکر نمیکنید که برخی سیاستهای بکار گرفته شده در این کشور ما را به قهقرا میبرد؟ یقینا حضرتعالی فراموش نکرده اید که زمانی ویدئو قاچاق بود. آیا شما نیز فکر میکنید که ما میتوانیم جلوی پیشرفت تکنولوژی را بگیریم؟ و تنها به تماشای پیشرفت دنیا بنشینیم و حسرت بخوریم!

ذکر این نکته ضروریست که امروزه در دنیای کامپیوتر و اطلاع رسانی، روز به روز استانداردها بروز میشوند. زمانی در استانداردها، اتصال دایال آپ با سرعت حداکثر ۵۶ کیلو bps به اینترنت را “متصل” محسوب میکردند. اما اینک، حتی سرعت ۲۵۶ کیلو bps و کمتر را نیز “متصل” به حساب نمی آورند. با این وصف، آیا ارائه آمار و ارقام الکی ضریب نفوذ اینترنت ۴۳ درصد یا بیشتر، شما را به خنده نمی اندازد؟ به عقیده حضرتعالی ما نباید در انتخاب کارشناسانی که برای تصمیم گیری مدیران زمینه سازی میکنند، دقتی به مراتب بیش از این به خرج دهیم؟

به نظر اینجانب اگر دیدگاه ما نسبت به فضای مجازی و ایجاد محدودیت در دسترسی به شبکه های اطلاع رسانی این باشد که تا کنون بوده است، ‫فضای مجازی اصلا هیچ فایده ای  ندارد و ‫بنابراین بهتر است ‫کلا جمعش کنیم. ‫اتومبیلها را هم جمع کنیم و ‫همگی برویم خرسواری!

امید که چنین مباد.

پیروز و سربلند باشید

 توضیح: این نامه در اینجا نیز منتشر شده است.

daste4